Harish Rana euthanasia case 13 ವರ್ಷಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ನರಕಯಾತನೆ:ಘಾಜಿಯಾಬಾದ್ ನಿವಾಸಿಯಾದ ಹರೀಶ್ ರಾಣಾ ಅವರು 2011ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ದುರದೃಷ್ಟಕರ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರು ‘ವೆಜಿಟೇಟಿವ್ ಸ್ಟೇಟ್’ ಅಥವಾ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದ್ದರು. ಕಳೆದ 13 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅವರು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಬಿಡದೆಯೇ, ಯಾರನ್ನೂ ಗುರುತಿಸದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸಲು ಕೃತಕ ಉಸಿರಾಟ ಮತ್ತು ಆಹಾರ ನೀಡುವ ಪೈಪ್ಗಳಂತಹ ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವುಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ದಯಾಮರಣ ಕೋರಿ ಪೋಷಕರ ಹೋರಾಟ:
ತಮ್ಮ ಮಗ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ಭರವಸೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಈ ನರಳಾಟವನ್ನು ನೋಡಲಾಗದೆ ಹರೀಶ್ ಅವರ ಪೋಷಕರು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮೊರೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಮಗನಿಗೆ ದಯಾಮರಣ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಅವನ ಈ ಸುದೀರ್ಘ ನೋವಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್, ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಜ್ಞರ ವರದಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಹರೀಶ್ ರಾಣಾ ಅವರಿಗೆ ‘ಪ್ಯಾಸಿವ್ ಯುತನೇಷ್ಯಾ’ ಅಥವಾ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ದಯಾಮರಣ ನೀಡಲು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದೆ.
ಏನಿದು ‘ಪ್ಯಾಸಿವ್ ಯುತನೇಷ್ಯಾ’?
ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ದಯಾಮರಣ ಎಂದರೆ ಒಬ್ಬ ರೋಗಿಯನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸಿರುವ ಕೃತಕ ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವುಗಳನ್ನು (ಲೈಫ್ ಸಪೋರ್ಟ್) ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಅಂದರೆ, ರೋಗಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ವೆಂಟಿಲೇಟರ್ ಅಥವಾ ಕೃತಕ ಆಹಾರ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾವಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು. ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕಿನಂತೆಯೇ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಘನತೆಯಿಂದ ಸಾಯುವ ಹಕ್ಕು ಕೂಡ ಇದೆ ಎಂದು ಈ ಹಿಂದೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿದ್ದ ತೀರ್ಪಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಈ ಆದೇಶ ಹೊರಡಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತೀರ್ಪಿನ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ:
ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ನಡೆಸಲು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಜಿಲ್ಲಾ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತ ವೈದ್ಯರ ಮಂಡಳಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಂಡಳಿಯು ಹರೀಶ್ ಅವರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವುಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನಡೆಸಲಿದೆ. ಈ ತೀರ್ಪು ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದ ನೂರಾರು ರೋಗಿಗಳ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
